اخیراً در محل کارم با یکی از همکارانم کاری را شروع کردم. اما نادانسته مرتکب دو اشتباه شدم. همکارم با این تصور که هیچگاه دچار اشتباه نخواهد شد از بی دقتی من شروع به شکایت کرد. هنگامی که به خود مراجعه کردم متوجه شدم که من دقت زیادی کرده بودم اما این اتفاق باور نکردنی پیش آمد . من از این حادثه چه چیزی باید بیاموزم؟

بنابراین تلاش کردم که رفتار بی گذشت همکارم در مواجهه با اشتباهم را که انعکاسی از خود من بود درک کنم. از خود پرسیدم آیا من نیز در مقابل دیگران چنین سخت گیرم؟ آیا من نیز سالهای سال درباره دیگران دچار قضاوت و کج فهمی شده ام و هنگامی که اشتباهی کرده اند یا نتوانسته اند کاری را به خوبی انجام دهند از آنها گله و شکایت کردم؟ فکر میکنم جواب مثبت است.

هر تضادی در زندگی ، مطالعه و کارمان که رخ میدهد ، برای تزکیه مان است . اگر بخواهیم براستی بردبار باشیم و با قلبی نیکخواه دیگران را درک کنیم ، باید از زندگی روزانه مان از حوادث بسیار کوچک آغاز کنیم.