داستانهاي خوب چيني :توجه بسيار به بُرد و باخت ( سود و زيان) 

اِپُك تايمز

روزي روزگاري تير انداز ماهري به نام هواي بود كه به سختي تمرين مي كرد و آنقدر به مهارت بالايي رسيده بود كه يك درخت را مي توانست از صد قدمي بزند. او در حالت ايستاده ، نشسته ، سوار بر اسب مي توانست با دقت بسياري تير اندازي كند و هميشه به هدف ميزد و هرگز تيرش به خطا نمي رفت. تمام مردم نشانه گيري برتر او را با شگفتي تحسين مي كردند .

پادشاه زيا دربارة كمانگير شنيد و چون قبلاً هم نمايش او را ديده بود واز او قدرداني كرده بود مشتاقانه تصميم گرفت او را به كاخ دعوت كند تا شخصاً مهارتهايش را ببيند و از كمال مهارت او در تيراندازي لذت ببرد .

پس پادشاه زيا دستور داد كه او را بياورند و به محوطه باز در باغ سلطنتي ببرند آنها يك سيبل مربعي كه در وسط آن يك هدف يك اينچي (54/2 سانتيمتر )ساخته شده از پوست حيوانات را در باغ گذاشتند . پادشاه به هواي اشاره كرد و گفت : "امروز اينجا دعوت شده اي كه با استفاده از اين (سيبل ) مهارتهايت را به نمايش بگذاري . براي اينكه اين نمايش بيهوده نباشد بگذار پادش و مجازاتي را برايت درنظر بگيرم : اگر به هدف بزني ده هزار يانگ طلا (هر يانگ معادل 50 گرم مي باشد ) به تو پاداش مي دهم و اگر نتواني ، ملك و املاك تو را به هزار مستخدم واگذار مي كنم پس حالا شروع كن . "

بعد از شنيدن سخنان پادشاه ،هواي ، چيزي نگفت و چهره اش غمگين شد . او به آرامي 100 قدم فاصله از هدف گرفت ، به نظر به سختي گام  برمي داشت . بعد يك تير ر ادر كمان خود گذاشت و حالت گرفت و ريسمان را كشيد .

به محض اينكه درباره اتفاقاتي كه بعد از رها كردن كمان رخ مي داد فكر مي كرد ، هواي بي پروا ، نفسهايش سريعتر شد و دستهايش به لرزه افتاد و بعد از چند بار هدفگيري نتوانست ريسمان را رها كند . سرآخر تصميمش را گرفت و ريسمان را رها كرد ؛ برخلاف انتظار تيرش چند اينچ دورتر از هدف يك اينچي به سيبل خورد . رنگ بر چهرة هواي نماند و تير ديگري برداشت ولي نتوانست تمركز كند و تيرش از قبل هم دورتر خورد .

كمان و تيرهايش را جمع كرد و با لبخندي سرد از پادشاه خداحافظي كرد و كاخ را ترك كرد . پادشاه كه نمي توانست سرگشتگي اش را پنهان كند با نااميدي از زيردستانش پرسيد : "چرا اين كماندار ماهر كه هميشه با دقت بسيار تير مي انداخت ، امروز كه جايزه و مجازات براي او تعيين كردم اينقدر بد عمل كرد ؟"

زير دستانش به او توضيح دادند كه : هميشه كه هوايي تير اندازي مي كرد برايش چيزي بجز يك تمرين ساده نبود. با حالت ذهني عادي ، مهارتش نيز بطور طبيعي خوب بود .امروز كه نتيجة تيراندازيش دقيقاً به علاقه هاي حياتي اش ربط پيدا كرد ، چطور مي توانست با آرامش مهارتهايش را بطور كامل به نمايش بگذارد ؟ بنظر مي رسد كه شخصي شايسته عنوان تيرانداز كامل است كه توجهي به بُرد و باخت (سود و زيان )نداشته باشد".

http://en.epochtimes.com/news/6-5-31/42168.html

---

بازگشت به صفحه اصلی